فناوری گوشی های هوشمند؛ اینک به یک انقلاب نیاز است!
به گزارش کلوب آگهی، گوشی های هوشمند سال هاست که در کنار ما هستند و تبدیل به جزء جدایی ناپذیر زندگی ما شده اند. با این وجود چند سالی است که دیگر تحول بزرگی در عرصه این صنعت روی نداده است.
![فناوری گوشی های هوشمند؛ اینک به یک انقلاب نیاز است! فناوری گوشی های هوشمند؛ اینک به یک انقلاب نیاز است!](https://cloobagahi.ir/upload/2022/04/07/d73e704a5c58-3784a1685a62c0-3fb084ce.png)
به گزارش خبرنگاران، جهانی فناوری گوشی های هوشمند نیازمند پیشرفتی خاص و خلاقانه است که نویددهنده عصر نوی برای این محبوب ترین دستگاه در جهان باشد. نوآوری بزرگ بعدی احتمالا نزدیک خواهد بود و ما همه منتظریم که دوباره شگفت زده شویم.
چند سال پیش گفته شد که تلفن همراه شما از تمام ناسا در سال 1969 قدرت محاسباتی بیشتری دارد. ناسا مردی را به ماه فرستاد. ما پرنده ای را به سمت خوک ها پرتاب می کنیم. این نقل قول در درجه اول به قدرت فراوان گوشی های همراه اشاره دارد که آن را از مجموعه بزرگ ناسا در 1969 که توانست انسان را به ماه بفرستد هم نیرومندتر می کند. همچنین نشان می دهد که این پیشرفت ها چقدر سریع اتفاق افتاده است. در نقطه مقابل کاربرد گوشی ها زیر سوال می رود. به راستی ما این دستگاه پیشرفته را ساخته ایم که با آن فقط بازی کنیم. منظور از پرنده ای که به سمت خوک ها پرتاب می کنیم، بازی محبوب Angry Birds است.
به نظر شما پیشرفت گوشی های هوشمند متوقف نشده است؟ درست است که هر ساله گوشی های هوشمند پیشرفت های بیشتری می کنند. اما این تغییرات بیشتر موضعی است. مثلا مدل های نو نسبت به مدل های پیشین لنز های دوربین قدرتمندتر و سرعت پردازش بیشتری دارند، ولی توانایی هایشان مشابه مدل های پیشین است. حتی دربخش بازی، که اغلب عامل اصلی تکامل سخت افزار است، پیشرفت زیادی دیده نمی شود. به نظر می رسد که سازندگان سخت افزار ها به امکانات موجود بسنده کرده اند و بیشتر ترجیح می دهد به جای نوآوری به تولید بیشتر و سریعتر بیاندیشند.
در گذشته گوشی ها زود به زود پیشرفت می کردند و هر مدل نسبت به مدل قدیمی تر کاملا متفاوت و تکامل یافته بود. مثلا گوشی های اولیه بسیار سنگین بودند و یک آنتن بزرگ داشتند. این دستگاه ها تحول بزرگی در ارتباطات ایجاد کردند و خواهان فراوانی داشتند. سپس یک تغییر بزرگ به وجود آمد. گوشی ها نه تنها کوچک تر و سبک تر شدند، بلکه مجهز به آنتن هایی شدند که از بیرون قابل مشاهده نبود. گوشی هایی مانند نوکیا 3210 و سپس گوشی کوچک نوکیا 8310 وارد بازار شدند. از طرفی گوشی های تاشو شروع به کار کردند و امکانات نوی به کاربران دادند. مدت کوتاهی پس از اریکسون T10s حجیم، تلفن های کوچک تری مانند Samsung T100 و Samsung E630 در ابعاد کوچکتر ساخته شدند.
گوشی های آن زمان در فرم های متفاوت ساخته می شدند. مثلا دوربین های متنوعی داشتند که ماژول های جداشدنی داشت یا گوشی هایی که مجهز به پنل شارژ خورشیدی، آینه، نمایشگر ثانویه، قلم و ... بودند. در آن زمان اصلا نمی شد حدس زد که سال آینده چه قابلیت نوی به گوشی ها اضافه خواهد شد. هر کس برای خود حدس و گمان یا آرزویی داشت، اما در نهایت ورود محصولات نو همه را شگفت زده می کرد.
اما ظاهرا در حال حاضر دیگر دوران رویاپردازی تمام شده است. مثلا همه پذیرفته اند که صفحه نمایش لمسی خازنی دیگر انتهای پیشرفت جهانی گوشی هوشمند و دیگر به اوج این فناوری رسیده ایم. انگار که کاربران از مطالبه گری دست برداشته اند و سازندگان نیز تکامل را متوقف کردند و تنها به بهبود آنچه از قبل می ساختند، روی آورده اند. نهایت تغییرات فعلی به افزایش سرعت پردازنده، بهبود کیفیت لنز دوربین و کاهش حاشیه های نمایشگر محدود شده است.
امروزه، تغییرات گوشی های هوشمند کاملا قابل پیش بینی هستند. تقریبا همه می دانند که مثلا در رویداد بعدی، شرکت اپل یا سامسونگ چه محصولاتی را برای ما به ارمغان خواهد آورد. محصولاتی که احتمالاً طراحی های زیباتر، تراشه های سریع تر، دوربین بهتر و نهایتا شاید شارژدهی بهبود یافته داشته باشند. در حقیقت ما وارد یک دوره رکود و سستی شده ایم که همه، ازکاربر تا سازنده، به حفظ وضع موجود رضایت داده اند.
شاید وقت آن رسیده است که قدم بعدی را برداریم. شرکت های سامسونگ، هوآوی، اوپو و موتورولا در تلاش هستند تا گوشی های تاشو را با امکانات نو و متفاوت از پیش احیا کنند و این خبر خوبی است، اما آن ها نیز با همان فناوری که از قبل داشته اند کار می کنند، فقط می خواهند میزان بیشتری از آن را تولید کنند. یعنی مثلا نمایشگر هایی با ابعاد دوبرابر گذشته بسازند. این نوآوری نیست، بلکه تنها بازی کردن با اعداد است.
در زمینه شارژ باتری پیشرفت هایی داشته ایم، اما خود باتری بیش از یک دهه است که تغییری نکرده است. تنها کاری که اجرا شده بخش بندی باتری بوده تا بتواند سریع تر شارژ شود.
کسی دیگر در پی ایده هایی مانند تلفن های شفاف، طرح های دیوانه کننده، فندک روی گوشی، فر یکپارچه یا جاروبرقی نیست. هرچند ظاهرا برخی شرکت ها مانند Ulefone شاید همچین طرح هایی داشته باشند.
از سوی دیگر توجه داشته باشیم که تمام تقصیر متوجه سازندگان نیست. چرا که آن ها یاد گرفته اند که هر گونه انحراف از الگوی موجود منجر به شرمساری گسترده در توییتر، فروش ضعیف و در نهایت نابودی آن ها خواهد شد. همان اتفافی که برای ال جی افتاد. در واقع این کاربران هستند که به سازندگان جهت می دهند. پس برای ایجاد یک تغییر بزرگ باید در ابتدا ذهنیت کاربران را اصلاح کرد.
می توان این طور نتیجه گرفت که زمان تغییر بزرگ در طرز فکر کاربران فرارسیده است. کاربران باید ایده های نو را با آغوش باز بپذیرند. نه این که تنها به مدل هایی که تا امروز وجود داشته و به آن ها عادت کرده اند، اکتفا کنند. کاربران باید شروع به کاوش و صحبت در مورد ایده های نو کنند، هر چند این ایده ها در نگاه اول خنده دار، غیرقابل تصور و احمقانه به نظر برسد. پس از تغییر ذهنیت کاربران نوبت به شرکت ها می رسد که گام بعدی را بردارند و به این ترتیب ما گام به گام به انقلاب فناوری دلخواه خود خواهیم رسید.
به این ترتیب مطمئنا روزی می رسد که ما باتری های بهتری خواهیم داشت که یک هفته یا شاید یک ماه دوام بیاورند. تلفن هایی تولید می کنیم که به نازکی یک برگ کاغذ باشند. شاید حتی یک دستگاه کاملاً منعطف یا شفاف مانند آن چه که در Minority Report آمده است تولید شود. همچنین شاید دوربین هایی ساخته شود که به تنهایی کار سه، چهار یا پنج دوربین را همزمان انجام دهد.
ما آرزو داشتیم که به آینده برویم و رفتیم. خیلی سریع پیشرفت کردیم. اما به نظر می رسد که در آینده ای که آرزو داشتیم به آن برسیم، گیر کرده ایم. دیگر توان رویاپردازی و ساختن آینده ای نو و تلاش برای رسیدن به آن را نداریم. همان طور که سال هاست نوآوری نوی در گوشی های هوشمند دیده نشده است. ما به آرزویی که در گذشته داشتیم، رسیدیم، ولی دیگر جلوتر نرفتیم. حتی به آن فکر هم نکرده ایم. شاید اگر یوری گاگارین با مردم 2022 تماس بگیرد ازین که فناوری گوشی های ما محدود به Angry birds شده است، ناامید شود. (تصویر فرضی زیر را ببینید)
ما باید برای نوآوری بعدی تلفن هوشمند آماده باشیم. شاید این نوآوری همان تلفن های تاشو یا تغییرات بزرگتر دیگر باشد. چه کسی می داند؟ ما احتمالاً فناوری لازم برای دستیابی به گجت باورنکردنی بعدی را در اختیار داریم، اما خواهان آن نیستیم و ذهنیت آن را نداریم. به تعبیری هنوز آماده پذیرش آینده ای متفاوت نیستیم. بهتر است این بارکه نوآوری تازه ای معرفی شد، آن را نکوبیم و اجازه دهیم پیشرفت کند. این فرصت را در اختیار جوجه اردک زشت قرار دهیم تا مانند داستان هانس کریستین اندرسون تبدیل به یک قوی دلربا شود. مهم اولین جرقه هاست، جرقه هایی که منجر به انفجار یک انقلاب فناوری در جهانی یخ زده فعلی گوشی های همراه شود.
منبع: gsmarena
منبع: فرارو